ကိ​တ္​ ​ေစျခင္​း အႏုပညာ …..



“သမီးကို ဒီထက္​ ၾကီးတာ​ ေပး ”

“​က်စ္​ နင္​့ဟာက မိုးပ်ံ ပူ​ေဖာင္​းႀကီး ျဖစ္​​ေတာ့မယ္​ ”

“ႀကီး​ေလ ​ေကာင္​း​ေလ မဟုတ္​ဘူးလား အစ္​ကိုရဲ႕ ”

“ဟြမ္​့ … ”

က်ဳပ္​မွာစီးပြား​ေရးမ​ေကာင္​းလို႔ ​ေပၚျပဴလာ ျဖစ္​တာ​ေလး ​ေကာက္လုပ္​ခ်လိုက္​တာ ၊ အဆင္​​ေတာ့ ​ေျပသား​ဗ် … ​ေရာင္​းရတာ လက္​ကို မလည္​ဘူး။တျခား​ေတာ့မဟုတ္​ဘူး။က်ဳပ္​လုပ္​ငန္​းက ဖင္​တု ​ေရာင္​းတာ ။

“အစ္​ကို သမီး ဒါနဲ႔ အဆင္​​ေျပ မလား ”

ငတိမက တပ္​ထားတဲ့ ဖင္​တုကို ထပ္​​ေကာ့ ျပ​ေသးတယ္​ …

“အြင္​့ … ​ေတာ္​​ေလာက္​ၿပီ ထင္​တယ္​ ”

“အစ္​ကိုကလည္​း ကိတ္​မွ မကိတ္ ​​ေသးတာ ”

“ဒါမွ မကိတ္​​ ေသးရင္​ ႏွစ္​လံုးဆင့္ ထည္​့မွ ရမယ္​ ”

“ဟုတ္​တယ္​​ေနာ္​ အစ္​ကို ”

“ငမ္​့ … ”

ငတိမက တကယ္ ​ႏွစ္​ခုဆင့္ ထည္​့ခ် လိုက္​တယ္​ … ကိုင္​း … ဖုထစ္​ၿပီး ထြက္​လာ​ေရာ ​ေပါ့

“သမီးဆို ဘယ္​ဆိုဒ္ ​​ေလာက္​ ရမလဲ အစ္​ကို ”

“ႏွစ္​ဆယ္​​ဆို ရပါတယ္​ ”

“ႏွစ္​ဆယ္​​ေတာ့ ​ေသးလြန္​း တာ​ေပါ့ အစ္​ကိုရာ ​ေလးဆယ္​ ထည္​့ၾကည္​့ မယ္​ ”

“ခီြး ”

သူ႔ဖင္​က နဂိုကတည္​းက ကိတ္​ခ်င္​ သလိုလို ႐ွိတာ အဲ​သ​ေလာက္​ႀကီး တာႀကီးထည္​့​ေတာ့ ကားတစ္လာတာ​ေပါ့

“ညီမ အဲ​ေလာက္ ​ႀကီး​ေတာ့ ႏိုင္​ပါ့ မလား ”

“အို​ေတာ္​ ႏိုင္​တာ မႏိုင္​တာ ညီမ အပိုင္​းပါ ဒါႀကီးျမင္​ၿပီး ႏွာထရမွာ အစ္​ကိုတို႔​ ေယာက္​်ားထုႀကီး အပိုင္​း ”

“အုမ္​့ ”

အလုပ္​က ဆိုး​ေတာ့ ဆိုးသား​ဗ် …က်ဳပ္​က ဒါႀကီး​ေတြ ​ေရာင္​း ၊ ၿပီးရင္ ​မသိတဲ့​ ေယာက္​်ားထုႀကီးက အလိမ္​ခံ ။ အဲ​ေလ သူ႔အိုးနဲ ႔သူ႔ဆန္​ တန္​မွာ​ေပါ့ ။လူနဲနဲ ႐ွင္​းသြား​ေတာ့ အတြဲ တစ္​တြဲ​ ေရာက္​ခ် လာတယ္​ ။



“အစ္​ကို အတု ဝယ္​မလို႔ ”

“ငါ့ညီ အတြက္​လား ”

“က်ဳပ္​​ေစာ္​ တပ္​မွာ​ေပါ့​ဗ် က်ဳပ္​ တပ္​စရာလား ငတိမကို ၾကည္​့ပါလား ၾကည္​့ရတာ နံျပားကို လမ္​းႀကိတ္​စက္​နင္​းထား သလိုပဲ ျပားခ်ပ္​လို႔ ”

“ဟုတ္​ပါၿပီ ”

“ဒါနဲ႔ အစ္​ကို ဟိုဖက္ ​လွည္​့ပါဦး ”

“​ေအး​ေအး ”

“အစ္​ကို ဝတ္​ထားတာ ဘယ္​ဆိုဒ္​လဲ ”

“​ေအာ္​ကြ … ​ေအာ္​​ေအာ္​ငါ့ဟာက ​ေအာ္​ရီဂ်င္​နယ္​ ”

ဟုတ္​တယ္​ –လူကိုမ်ား အတု မွတ္​​ေနလား မသိဘူး ။က်ဳပ္​က နဂို ကိတ္​တာ … အ​ေမး ခံရသားပဲ အတုလားတဲ့။ဟိုမင္​းသမီး​ေတြ လို ​ေအာ္​ ဖစ္​႐ွယ္ ​ျပစရာ မလိုတာ ​ေယာက္​်ားဆို တာ အ႐ွက္​နဲ႔ သိကၡာနဲ႔​ေလ ဟမ္​့ —

“​ေတာက္​စ္​​ဗ်ာ အစ္​ကိုကမွ က်ဳပ္​​ေစာ္​ထက္​ ရင္​ခုန္​ခ်င္​စရာ႐ွိ​ေသးတယ္​ ”

“ဟမ္​့ … မယ္​လုပ္​ရဝူး ​ေနာ္​ ”

ငတိ လက္​စာ ​ေၾကာက္​တာနဲ႔ ခံု​ေပၚပဲ ​ေျပးထိုင္​ လိုက္​တယ္​ ။ကံဆိုးရင္​ ဟိုငတိမ ကို ျဖတ္​ၿပီး က်ဳပ္​ဆီ လာရင္​ လာ​ေနမွာ ဘယ္​သြားသြား ဒီဖင္​နဲ႔ကို အၿငိမ္ ​မ​ေနရတာ က်ဳပ္​ဘဝ
​ေယာက္​်ားခ်င္​း သြားရည္​က်ခ်င္ စရာကိုး ။

“အစ္​ကို ဒါယူမယ္​ ”

“ဟမ္​့ … ​ေလးဆယ္​ ”

“အင္​း​ေလ … ဒီ​ေလာက္​မွ နန္​းဆန္​တာ ”

“ဖီ ”

အဆန္​း​ဗ် … ကိုယ္​့​ေစာ္​ကိုယ္​ ဖင္​တု တတ္​ၿပီး ငမ္​းရတယ္ ​လို႔ ေတာ္​​ေတာ္ ​ဆိုးတဲ့ ငတိ –။

“ညီရာ အတုႀကီး သိရက္​နဲ႔ ရင္​ခုန္​ပါ့ မလား ”

“အစ္​ကို မသိလို႔ ကြၽန္​​ေတာ္​က တစ္​နာရီကို တစ္​ခါ အတိတ္ ​​ေမ့တယ္​ … ​ေနာက္​တစ္​ခါ ​ေမ့ရင္​ ကိုင္​း … ငတိမ ကိတ္​ၿပီ​ေလ ”

“အြန္​း ”

ဖင္​တု ​ေဘာင္​းဘီႀကီး ဆြဲၿပီး ႏွစ္​​ေယာက္​သား ​ေကာ့ပတ္​​ေကာ့ပတ္​နဲ႔ ျပန္​သြားမွ ၾကည္​့မိတယ္​ဟိုငတိကလည္​း က်ဳပ္​နီးနီး ကိတ္​တာကိုး ​ဗ် အဟစ္​ …

“ဒီဆိုင္​လား ”

“​ေအး ”

“​ေသခ်ာလို႔လား ​ေသခ်ာမွ ​ေျပာ​ေနာ္​ ”

“​ေသခ်ာပါတယ္​ နာမည္ ​ဖတ္​ၾကည္​့ပါလား ညိမ္​း​ေမာင္​ ကိတ္​​ေစျခင္​း အႏုပညာတဲ့ အ​ေသအခ်ာပဲ ”

“ဝင္​ကြာ ”

က်ဳပ္​က ​ေရာင္​း​ေကာင္​း ​ေနတာ … ဝင္​လာတ့ဲ ငတိ​ေတြက နည္​းမွ မနည္​းပဲ​ဗ် တုတ္​​ေတြနဲ႔ ဆို​ေတာ့ ဆိုင္​ထဲက လူ​ေတြလည္​း ​ေျပးၾက တာ​ေပါ့။

“မင္​းလား ညိမ္​း​ေမာင္​ ”

“အန္​ ဟုတ္​ပါတယ္​ ”

“ဖင္​တု ​ေရာင္​းတယ္ ​ဆို ”

“စီး … စီးပြား​ေရး အရပါ ”

လူ​ေတြ ၾကည္​့​ေတာ့ ရပ္​ကြက္​ထဲ ကလည္​း မဟုတ္​ဘူး ။တစ္​ခါမွ မျမင္​ဖူး​ေတာ့ လန္​႔တာ​ေပါ့ ။

“မင္​း ဟာ​ေတြက ​ေယာက္​်ား​ေလး ဝတ္​လို႔ ရလား ”

“မရ … ”

“ဘာ … ”

“ရတယ္​လို႔ … ရတယ္​ ”

“ၿပီး​ေရာ … ဒီမွာ ထိုင္​​ေန ”

“ဟုတ္​ “က်ဳပ္​မွာ မ်က္​ႏွာငယ္​နဲ႔ ငတိ​ေတြ ​ေသာင္​းက်န္​းသမွ် ထိုင္​ၾကည္​့​ ေနရတယ္​။လႈပ္​ရင္​လဲ မလြယ္​ဘူး ကိုး တကယ္​ လုပ္​ရင္​ လုပ္​ၾကမွာ–။

“ဒါ​ေကာင္​းလား ”

“ဟိုဟာက ပိုႀကီးတယ္​ ”

“​ေအး​ေလ ကိတ္​​ေလ ​ေကာင္​း​ေလ ပဲ ဟာကို “ခဏ​ေန​ေတာ့ အုပ္​လိုက္​ႀကီး အနား ျပန္​​ေရာက္​ လာၾကတယ္​ ။

“ပိုက္​ဆံ မ​ေပးပဲ ယူတယ္​ ​ေက်နပ္​လား ”

“ဘာ … ”

“​ေဒါင္​ “သံတုတ္​ကနာသ​ဗ် ။​ေနာက္​ဆံုး​ေတာ့ ​ေၾကာက္​တာနဲ႔ ​ေပးလုိက္​ရတယ္​။က်ဳပ္ ​​ေတြးတာ​ေပါ့ ငတိ​ေတြဒါဝတ္​ၿပီး ဘာလုပ္​ဖို႔တုန္​းလို႔ငတိ​ေတြအျပင္​​ေရာက္​မွ သ​ေဘာ​ေပါက္ လိုက္​တယ္​

“​ေကာင္​မ ညည္​းဟာက ပိုကိတ္​တယ္​ ”

“က်ဳပ္​က ​ေလးဆယ္​​ေလ ”

“ဘာပဲ ျဖစ္​ျဖစ္​ပါ … က်ဳပ္​က နန္​း အဆန္ ​ဆံုးပဲ ”

“ဟြမ္​့ … ”

ဒီ​ေန႔​ေတာ့ ကံမ​ေကာင္​းဘူး ။အ​ေျခာက္​​ေတြ မိုက္​​ေၾကး ခြဲတာ ခံလိုက္​ရ သ​ဗ်ာ …က​ေတာက္​စ္​!????????????

credit _ nnnt ညိမ္​း​ေမာင္​

============

“သမီးကို ဒီထက်​ ကြီးတာ​ ပေး ”

“​ကျစ်​ နင်​့ဟာက မိုးပျံ ပူ​ဖောင်​းကြီး ဖြစ်​​တော့မယ်​ ”

“ကြီး​လေ ​ကောင်​း​လေ မဟုတ်​ဘူးလား အစ်​ကိုရဲ့ ”

“ဟွမ်​့ … ”

ကျုပ်​မှာစီးပွား​ရေးမ​ကောင်​းလို့ ​ပေါ်ပြူလာ ဖြစ်​တာ​လေး ​ကောက်လုပ်​ချလိုက်​တာ ၊ အဆင်​​တော့ ​ပြေသား​ဗျ … ​ရောင်​းရတာ လက်​ကို မလည်​ဘူး။တခြား​တော့မဟုတ်​ဘူး။ကျုပ်​လုပ်​ငန်​းက ဖင်​တု ​ရောင်​းတာ ။

“အစ်​ကို သမီး ဒါနဲ့ အဆင်​​ပြေ မလား ”

ငတိမက တပ်​ထားတဲ့ ဖင်​တုကို ထပ်​​ကော့ ပြ​သေးတယ်​ …

“အွင်​့ … ​တော်​​လောက်​ပြီ ထင်​တယ်​ ”

“အစ်​ကိုကလည်​း ကိတ်​မှ မကိတ် ​​သေးတာ ”

“ဒါမှ မကိတ်​​ သေးရင်​ နှစ်​လုံးဆင့် ထည်​့မှ ရမယ်​ ”

“ဟုတ်​တယ်​​နော်​ အစ်​ကို ”

“ငမ်​့ … ”

ငတိမက တကယ် ​နှစ်​ခုဆင့် ထည်​့ချ လိုက်​တယ်​ … ကိုင်​း … ဖုထစ်​ပြီး ထွက်​လာ​ရော ​ပေါ့

“သမီးဆို ဘယ်​ဆိုဒ် ​​လောက်​ ရမလဲ အစ်​ကို ”

“နှစ်​ဆယ်​​ဆို ရပါတယ်​ ”

“နှစ်​ဆယ်​​တော့ ​သေးလွန်​း တာ​ပေါ့ အစ်​ကိုရာ ​လေးဆယ်​ ထည်​့ကြည်​့ မယ်​ ”

“ခွီး ”

သူ့ဖင်​က နဂိုကတည်​းက ကိတ်​ချင်​ သလိုလို ရှိတာ အဲ​သ​လောက်​ကြီး တာကြီးထည်​့​တော့ ကားတစ်လာတာ​ပေါ့

“ညီမ အဲ​လောက် ​ကြီး​တော့ နိုင်​ပါ့ မလား ”

“အို​တော်​ နိုင်​တာ မနိုင်​တာ ညီမ အပိုင်​းပါ ဒါကြီးမြင်​ပြီး နှာထရမှာ အစ်​ကိုတို့​ ယောက်​ျားထုကြီး အပိုင်​း ”

“အုမ်​့ ”

အလုပ်​က ဆိုး​တော့ ဆိုးသား​ဗျ …ကျုပ်​က ဒါကြီး​တွေ ​ရောင်​း ၊ ပြီးရင် ​မသိတဲ့​ ယောက်​ျားထုကြီးက အလိမ်​ခံ ။ အဲ​လေ သူ့အိုးနဲ ့သူ့ဆန်​ တန်​မှာ​ပေါ့ ။လူနဲနဲ ရှင်​းသွား​တော့ အတွဲ တစ်​တွဲ​ ရောက်​ချ လာတယ်​ ။

“အစ်​ကို အတု ဝယ်​မလို့ ”

“ငါ့ညီ အတွက်​လား ”

“ကျုပ်​​စော်​ တပ်​မှာ​ပေါ့​ဗျ ကျုပ်​ တပ်​စရာလား ငတိမကို ကြည်​့ပါလား ကြည်​့ရတာ နံပြားကို လမ်​းကြိတ်​စက်​နင်​းထား သလိုပဲ ပြားချပ်​လို့ ”

“ဟုတ်​ပါပြီ ”

“ဒါနဲ့ အစ်​ကို ဟိုဖက် ​လှည်​့ပါဦး ”

“​အေး​အေး ”

“အစ်​ကို ဝတ်​ထားတာ ဘယ်​ဆိုဒ်​လဲ ”

“​အော်​ကွ … ​အော်​​အော်​ငါ့ဟာက ​အော်​ရီဂျင်​နယ်​ ”

ဟုတ်​တယ်​ –လူကိုများ အတု မှတ်​​နေလား မသိဘူး ။ကျုပ်​က နဂို ကိတ်​တာ … အ​မေး ခံရသားပဲ အတုလားတဲ့။ဟိုမင်​းသမီး​တွေ လို ​အော်​ ဖစ်​ရှယ် ​ပြစရာ မလိုတာ ​ယောက်​ျားဆို တာ အရှက်​နဲ့ သိက္ခာနဲ့​လေ ဟမ်​့ —

“​တောက်​စ်​​ဗျာ အစ်​ကိုကမှ ကျုပ်​​စော်​ထက်​ ရင်​ခုန်​ချင်​စရာရှိ​သေးတယ်​ ”

“ဟမ်​့ … မယ်​လုပ်​ရဝူး ​နော်​ ”

ငတိ လက်​စာ ​ကြောက်​တာနဲ့ ခုံ​ပေါ်ပဲ ​ပြေးထိုင်​ လိုက်​တယ်​ ။ကံဆိုးရင်​ ဟိုငတိမ ကို ဖြတ်​ပြီး ကျုပ်​ဆီ လာရင်​ လာ​နေမှာ ဘယ်​သွားသွား ဒီဖင်​နဲ့ကို အငြိမ် ​မ​နေရတာ ကျုပ်​ဘဝ
​ယောက်​ျားချင်​း သွားရည်​ကျချင် စရာကိုး ။

“အစ်​ကို ဒါယူမယ်​ ”

“ဟမ်​့ … ​လေးဆယ်​ ”

“အင်​း​လေ … ဒီ​လောက်​မှ နန်​းဆန်​တာ ”

“ဖီ ”

အဆန်​း​ဗျ … ကိုယ်​့​စော်​ကိုယ်​ ဖင်​တု တတ်​ပြီး ငမ်​းရတယ် ​လို့ တော်​​တော် ​ဆိုးတဲ့ ငတိ –။

“ညီရာ အတုကြီး သိရက်​နဲ့ ရင်​ခုန်​ပါ့ မလား ”

“အစ်​ကို မသိလို့ ကျွန်​​တော်​က တစ်​နာရီကို တစ်​ခါ အတိတ် ​​မေ့တယ်​ … ​နောက်​တစ်​ခါ ​မေ့ရင်​ ကိုင်​း … ငတိမ ကိတ်​ပြီ​လေ ”

“အွန်​း ”

ဖင်​တု ​ဘောင်​းဘီကြီး ဆွဲပြီး နှစ်​​ယောက်​သား ​ကော့ပတ်​​ကော့ပတ်​နဲ့ ပြန်​သွားမှ ကြည်​့မိတယ်​ဟိုငတိကလည်​း ကျုပ်​နီးနီး ကိတ်​တာကိုး ​ဗျ အဟစ်​ …

“ဒီဆိုင်​လား ”

“​အေး ”

“​သေချာလို့လား ​သေချာမှ ​ပြော​နော်​ ”

“​သေချာပါတယ်​ နာမည် ​ဖတ်​ကြည်​့ပါလား ညိမ်​း​မောင်​ ကိတ်​​စေခြင်​း အနုပညာတဲ့ အ​သေအချာပဲ ”

“ဝင်​ကွာ ”

ကျုပ်​က ​ရောင်​း​ကောင်​း ​နေတာ … ဝင်​လာတဲ့ ငတိ​တွေက နည်​းမှ မနည်​းပဲ​ဗျ တုတ်​​တွေနဲ့ ဆို​တော့ ဆိုင်​ထဲက လူ​တွေလည်​း ​ပြေးကြ တာ​ပေါ့။

“မင်​းလား ညိမ်​း​မောင်​ ”

“အန်​ ဟုတ်​ပါတယ်​ ”

“ဖင်​တု ​ရောင်​းတယ် ​ဆို ”

“စီး … စီးပွား​ရေး အရပါ ”

လူ​တွေ ကြည်​့​တော့ ရပ်​ကွက်​ထဲ ကလည်​း မဟုတ်​ဘူး ။တစ်​ခါမှ မမြင်​ဖူး​တော့ လန်​့တာ​ပေါ့ ။

“မင်​း ဟာ​တွေက ​ယောက်​ျား​လေး ဝတ်​လို့ ရလား ”

“မရ … ”

“ဘာ … ”

“ရတယ်​လို့ … ရတယ်​ ”

“ပြီး​ရော … ဒီမှာ ထိုင်​​နေ ”

“ဟုတ်​ “ကျုပ်​မှာ မျက်​နှာငယ်​နဲ့ ငတိ​တွေ ​သောင်​းကျန်​းသမျှ ထိုင်​ကြည်​့​ နေရတယ်​။လှုပ်​ရင်​လဲ မလွယ်​ဘူး ကိုး တကယ်​ လုပ်​ရင်​ လုပ်​ကြမှာ–။

“ဒါ​ကောင်​းလား ”

“ဟိုဟာက ပိုကြီးတယ်​ ”

“​အေး​လေ ကိတ်​​လေ ​ကောင်​း​လေ ပဲ ဟာကို “ခဏ​နေ​တော့ အုပ်​လိုက်​ကြီး အနား ပြန်​​ရောက်​ လာကြတယ်​ ။

“ပိုက်​ဆံ မ​ပေးပဲ ယူတယ်​ ​ကျေနပ်​လား ”

“ဘာ … ”

“​ဒေါင်​ “သံတုတ်​ကနာသ​ဗျ ။​နောက်​ဆုံး​တော့ ​ကြောက်​တာနဲ့ ​ပေးလိုက်​ရတယ်​။ကျုပ် ​​တွေးတာ​ပေါ့ ငတိ​တွေဒါဝတ်​ပြီး ဘာလုပ်​ဖို့တုန်​းလို့ငတိ​တွေအပြင်​​ရောက်​မှ သ​ဘော​ပေါက် လိုက်​တယ်​

“​ကောင်​မ ညည်​းဟာက ပိုကိတ်​တယ်​ ”

“ကျုပ်​က ​လေးဆယ်​​လေ ”

“ဘာပဲ ဖြစ်​ဖြစ်​ပါ … ကျုပ်​က နန်​း အဆန် ​ဆုံးပဲ ”

“ဟွမ်​့ … ”

ဒီ​နေ့​တော့ ကံမ​ကောင်​းဘူး ။အ​ခြောက်​​တွေ မိုက်​​ကြေး ခွဲတာ ခံလိုက်​ရ သ​ဗျာ …က​တောက်​စ်​!????????????

credit _ nnnt ညိမ်​း​မောင်​

Comments